ปล่อย – อ้น ธวัชชัย ชูเหมือน


INTRO | Am | D | Am | D |
INTRO | Am | G | Am | G | Am F | G E |

 
ใคร
Am 
จะชิงใครจะชัง
Am 
 มันก็ช่างหัวเขา
 
แค่ตัวเรารู้เรา
Em 
 ช่างเขาประไร
Am 
 
ใครจะชัก ใครจะแช่ง
Am 
 ใครจะแกล้ง 
 
ใครจะหยัน
 
ก็ให้ช่างหัวมัน
Em 
 ก็ให้ปล่อยเค้าไป
Am 

 
ใครจะชม ใครจะเชิด
Am 
 ว่าประเสริฐเลิศหรู
 
ตัวเรารู้เราอยู่
Em 
ปล่อยเค้าชมไป
Am 
 
ใครจะรัก ใครจะเกลียด
Am 
 ใครจะเสียด 
 
ใครจะสี
 
ก็เรารู้ตัวดี
Em 
ปล่อยเค้าทำไป
Am 

 
เกิดเป็นมนุษ
ย์สิ้นสุดแค่ตาย
 
เอาอะไรมากมาย
ในความ
Em 
อนัตตา
Am 
 
โลภไปทำไม
Am 
ช่วงชิงแข่งขัน
 
สุดท้ายเหมือนกัน
 ต้องไปป่
Em 
าช้า
Am 
 
จะเอาอะไร
Am 
แค่ รัก โลภ โกรธ หลง
 
ไม่มีความมั่นคง
บนกิเลส
Em 
ตัณหา
Am 
 
เกิดแก่เจ็บตาย
Am 
 ใยจะไปยึดมั่น
 
สรรพสังขาร
 ล้วน
Em 
อนิจจา
Am 
 
ปล่อยวางมันเสีย
Dm 
..       
ทุกโขติณณา
Am 

INSTRU | G | Am | G | Am |
INSTRU | Dm | Am | G | Am | Am | D | Am | D |
INSTRU | Am | G | Am | G | Am F | G E |

 
ใคร
Am 
จะเมิน 
 
ใครจะมอง
Am 
 ใยจะต้องไหวหวั่น
 
ใครจะใส่ร้ายกัน
Em 
 ใยจะต้องสนใจ
Am 
 
ใครจะดี ใครจะเลว
Am 
 มันก็เรื่องของเขา
 
ใครจะนินทาเรา
Em 
 ใยจะต้องทุกข์ใจ
Am 

 
ใครจะล้อ ใครจะด่า
Am 
 ใยจะต้องว่าตอบ
 
ใครไม่สน ใครไม่ชอบ
Em 
 ใยจะต้องใส่ใจ
Am 
 
ใครจะคิดใส่ความ
Am 
 ใยจะต้องวุ่นจิต
 
หากตัวเราไม่ผิด
Em 
 จะไปคิดทำไม
Am 

 
เกิดเป็นมนุษ
ย์สิ้นสุดแค่ตาย
 
ประดุจดังท่อนไม้
ล้มทับ
Em 
โลกา
Am 
 
หมดลมเมื่อไร
Am 
หาประโยชน์ใดเล่า
 
ล้วนต้องถูกเผา
 หามไป
Em 
ป่าช้า
Am 
 
ชีวิตยังมี
Am 
สร้างความดีไว้เถิด
 
ได้ไม่เสียชาติเกิด
 ได้ไม่ต้องอายหมา
Am 
 
อันว่าความตาย
Am 
คือสัจธรรมความเที่ยง
 
สิ้นสรรพสำเนียง
 เน่าเหม็น
Em 
ขึ้นมา
Am 
 
จะเอาอะไร..
Dm 
      จ
ะเอาอะไรกันนักหนา
Am 

OUTRO | Am | D | Am | D |
INSTRU | Am | G | Am | G | Am F | G E | Am |

เพิ่มไว้ในรายการโปรด Add to Favorites